සැලෙන හිත



ගොඩ ලූ මසෙකු සේ
හිත කම්පිතයි

උඩ පැණ බිම වැටෙන සේ
ගැසෙයි හද

අද

අද දවස. . .

අවසන් වනු
කෙසේ?

අතීත . . .


කොහෙදෝ දුරක හිදන්
හිමිහිට හිමිහිට ඇවිදින්
හිත පාරවා රිදවන
අතීත සමරු සටහන්

ආදරණිය ගහලයා‍ණෙනි



ආදරය! නුඹ
නොමරා
මා මරනා
ගහලයා යි.

මඟ දෙපස



නුබ ඉකි ගසගසා හඬයි
 වටපිට මූහුණ අඳුරු කොට

පෙළින් පෙළ මඟ දෙපස
අජානීය යන්තර පොඩි

රීංගා වැහි මුවාව යට 
අසරුවෝ ගුලිවෙමින්  හිඳ
දත නියවාවවි ගුවනට 

වැහි වැටුණු දාට
රෝද දෙකෙන් ගමන්
තහන්චියි!

ෆැන්ටසි අාදරය

Counting stars by milyKnight on deviantART

කියන්න පණ උත්තරේ
දෙන්නකෝ මට නොම්මරේ
උණුහුම් පැය කාමරේ
ඒ ෆැන්ටසි ආදරේ

උත්තරේ-නොම්මරේ-කාමරේ-ආදරේ!

මිලින වූ දෙව් කුසුම


දේවගැති ක්‍රිසන්ත තිලකරත්නයන් (1955-2016) ලක් කිතු සසුනට කළ මෙහෙවර ඉතාමත් අනඟි බවනී ය. එතුමා විසින් නිර්මාණය කොට ක්‍රියාවට නැං වූ "කිරි පැණි" සම්මන්ත්‍රණ තුළින් විවාහ ජීවිතය සාර්ථක කර ගැනීමේ ප්‍රායෝගික පියවර කියා දුන්නේ ය.  වෙනත් නිදහස් දේවගැති වරුන් රාශියක් එක් කොට ඔවුන් ගේ ප්‍රශ්න හඬ නැගීමට අවස්ථාවන් සකසා දුන්නේ ය. වැලිවේරිය දේව සභාවේ පුරෝගාමී හා ජේෂ්ට දේවගැතිවරයා වශයෙන් කටයුතු කොට, සේවාවන් රාශියක් ආරම්භ කොට පවත්වා ගෙන ගියේ ය. එතුමා ගේ සේවය පිළිබඳ සිහි කිරීමක් මෙසේ සටහන් කොට තබමි෴

සුපිපි මලකි ඔබ, ගොහොරු කළු වලක
දෙව්ලෝ මිහිර පතුරා, සුවඳ දී දී සැලෙන
දෙව් මෙහෙවරේ, සගයෙකි සමයෙක් නැති
"කිරි පැණි" සේ විවාදිවි, රස කොට,
පහදා ලදු කැලෑ, පිරිපුන් කොට යා යුතු මාවත්
කරුණා දෑසින්, මුව කැළුම පා,
ඔවදනින්, කියා දී හොඳ නරක

පතාක යෝධයකි ඔබ, අඟුටුමියින් සමඟ
තේජස්, කිත් රැස් විහිදා
පෙරටු කොට සේනා
"අපට හරියයි" කියා
"ඉදිරයට හා පෙරටුවට" යමින්
සතුරු රැණ වනසා, විජයට බට

පියෙකි ඔබ, අනාථයන් අතර
දරුවන් තිදෙනෙකු නො ව,
දුවා දරුවන් දහසකට
සෙවනැල්ල හෙළා
වෙනසක් නොකොට සැලකූ

වනස්පතියෙකි ඔබ, නදුන් වනයක
බඩ කට පුරවා, සැඟ වී අතු අග
විහගුන්, වන මෘග සරතැස නිවන
දහසකුත් දෙනට සහන වූ, ඔබ

ඇත්තේ එක් පැතුමකි, අපට
රුස්ස ගස් හෙළා වැටෙන කල
පැලගස් පාමුල, නැඟී වැඩෙත්

කිමද සුවඳැති මල්
මෙතරම් විගහින් පරවන්නේ;

නිම කොට වෙහෙස මෙලොවේ. . . 

උතුරු කුරු සුළඟ



උතුරු කුරු සුළඟ - ගසා විත් සැරට
පියාපත් විසුරුවා - යනෙන මඟ අහුරා
තුරු පතර නවා - නිරුවත් කොට අතු
ගිම්හාන සිහිල විහිදා - චණ්ඩ ලෙස

නැවෙන අතු මත්තකට වෙර දී
එබිකම් පා - සුළං අතට මුවා වී

කිරිල්ලියේ. . . . .

කිමද නුඹ තනියම අද?

නොසැලීම



හඬා වැටෙන කල නුඹ
මදි පාඩු කියා ළදරුවකු විලස
මහා මෙරක්  උතුරු තරුවක ලෙස
මා සිටිම් ඔබ ළඟ නොසැලී
මයේ ආදරණිය සොදුරියේ. . . .

නිදානොනිදා සසල සිතුවිලි


අරමුණක නොසැතපුණු, මනස සලිතය
නිදානොනිදා කඩා හැලෙන සිතුවිලි
අවදි කර මා ඇසිපියන් දොරගුල
අතොරක් නැති ව සිත සොයන රූ
එනු මා වෙත සිහිනයෙන් . . .
ඉරා දමා කුරිරු පියවි ලෝ!

දිය නිම් තෙර



දිය පිපාසිතව
දිය කඩ වෙත ඇදෙනා
ගෝන, හා, මුවැතියන්
ගොදු කොට
ගනුව කුම්භිලය. . .

අදුරු විදී කොණ
ගැහෙමින් දිලෙන
ඇම්බර් බුබළ

රතැස් දිළේ
අදුරු මාවතෙහි අග
දිය නිම් තෙර ළඟ
මන්මත් වී උම්මාදයෙන්

කවරෙකු ද අද?
උඹේ ගොදුර!